icon arrow up
Boek voorvertoning

Uiterlijke verzorging labrador

De labrador is een robuuste hond met een stoer uiterlijk. Je zou denken dat hij weinig uiterlijke verzorging nodig heeft. Toch is dit niet helemaal waar. Natuurlijk zijn er langharige honden waarvan de vacht veel meer onderhoud vergt, maar de vacht van de labrador verdient ook de nodige aandacht. De labrador heeft een dubbele vacht: een ondervacht met kort, donzig haar en een bovenvacht met langer en ruiger haar. Labradors verharen het hele jaar door, maar vooral in het voorjaar en de herfst. Daarom is het aan te raden een labrador regelmatig te borstelen. Ook dient zijn vacht regelmatig gecontroleerd te worden op parasieten, zoals vlooien en teken. En als je wilt dat je hond er goed verzorgd en gezond blijft uitzien, zul je ook aandacht moeten besteden aan zijn ogen, oren, tanden en nagels.

Vachtverzorging

Geef je labrador een à twee keer per week een goede borstelbeurt. Dit scheelt enorm veel losse haren in huis. In de verharingsperiodes lente en herfst is het zelfs aan te raden vaker te borstelen. Zo help je hem sneller door de verharingsperiode heen. Borstelen is niet alleen goed om dode haren kwijt te raken, het zorgt ook voor een gezonde, glanzende vacht doordat de talgklieren worden gestimuleerd. Wen je pup al op jonge leeftijd aan een regelmatige borstelbeurt. Hij zal het zeker gaan waarderen.

Er zijn verschillende soorten borstels in de handel

borstels die geheel van rubber zijn gemaakt en borstels met natuurhaar of metaal. Met een metalen borstel verwijder je dood haar het makkelijkst. Ga daarmee echter voorzichtig te werk en pas op dat je de huid van de hond niet beschadigt. Borstel een hond altijd met de haarrichting mee, dus van kop naar staart. Vergeet ook de staart zelf niet! Een slickerborstel is heel geschikt om de dode haren uit de ondervacht te verwijderen. Het is een borstel met metalen pinnetjes die aan het eind iets gebogen zijn. Voor het verwijderen van dode haren uit de bovenvacht is een shedder zeer geschikt. Een shedder ziet eruit als een flexibele, gebogen zaag, waarvan de beide uiteinden in een handvat zijn vastgemaakt.

Wassen/baden

De labrador is een ras dat oorspronkelijk is gefokt om goed tegen (koud) water te kunnen. Zijn glanzende, iets vettige vacht is
waterafstotend en zorgt ervoor dat de hond geen kou kan vatten. Als het vet in de vacht van de labrador zich echter vermengt
met vuil, kan hij een echte “hondenlucht” krijgen. Toch is het niet goed je hond vaak in bad te doen. Door te wassen met shampoo verwijder je keer op keer het beschermende vetlaagje van zijn vacht. Gebruik in ieder geval speciale hondenshampoo en
was je hond pas als het echt nodig is. Spoel de shampoo goed uit om huidirritatie te voorkomen. Je hond mag pas weer naar
buiten als hij goed droog is.

Uitwendige parasieten

Vlooien

Als je je hond een borstelbeurt geeft, controleer dan meteen of hij vlooien heeft. Vlooien zijn parasieten die zich voeden met het
bloed van de hond. Ze zijn donkerbruin-zwart van kleur en de volwassen exemplaren zijn ongeveer zo groot als een speldenknop. Vlooien zijn heel goed in staat van het ene dier naar het andere te springen. Er zijn twee soorten vlooien: de hondenvlo en
de kattenvlo. Vreemd genoeg komt de kattenvlo bij honden het vaakst voor.

De vlooien die in de vacht van een hond leven, zijn volwassen vlooien. Vlooien leggen weliswaar hun eitjes in de vacht van een
hond, maar deze rollen uiteindelijk uit de vacht om vervolgens in de hondenmand en in kieren, naden en tapijten in je huis terecht te komen. Na een paar dagen komen er larven uit de eitjes, die zich na een aantal weken verpoppen. De cyclus is rond na
ongeveer zes weken, wanneer de volwassen vlooien uit de poppen komen. Dan zijn ze er klaar voor om je hond te bespringen
en hem een hoop jeuk en irritatie te bezorgen.

Wanneer een vlo een hond heeft gebeten om bloed op te zuigen, laat hij een beetje speeksel achter op de huid. Dit speeksel
veroorzaakt de jeuk en irritatie, waardoor de hond zich gaat krabben. Sommige honden kunnen zelfs een vlooienallergie ontwikkelen. Als een hond vaak wordt gebeten door vlooien, kan er een allergie ontstaan. Er wordt er een bepaalde grens overschreden: bij nieuwe beten worden ook de oude weer geactiveerd. Dit veroorzaakt nog meer jeuk en de hond zal nog harder gaan
krabben, soms zelfs tot bloedens toe. Vlooien kunnen ook eitjes van de lintworm bij zich dragen. Een hond die zo’n vlo per
ongeluk opeet, kan besmet worden met lintwormen.

Het is dus van groot belang vlooien te voorkomen. Niet alleen bij de hond zelf, maar ook in huis. Begin er al mee zodra je de
hond in huis haalt, ook al is hij nog een pup. Er is een groot assortiment aan vlooienbestrijdingsmiddelen in de handel, zoals
druppeltjes voor in het nekhaar, sprays en bandjes. Laat je adviseren door de dierenarts of de dierenspeciaalzaak. De meeste
antivlooienmiddelen zijn ook veilig voor je pup. Kies bij voorkeur een middel dat zowel de vlooien als de eitjes op de hond
doodt.

Teken

Wanneer je je hond controleert op de aanwezigheid van vlooien, kun je meteen kijken of hij misschien een teek heeft. Een
teek is een spinachtige parasiet, meestal donker van kleur, die zich ophoudt in struiken en op grassen, vooral in bosachtige
gebieden. Het is beslist aan te raden om na een boswandeling je hond aan een grondige tekeninspectie te onderwerpen. De
grootte van een teek kan variëren van een millimeter tot een centimeter. De grootste exemplaren zijn de volwassen teken die
zich hebben volgezogen met bloed uit de huid. Teken kunnen overal op het lichaam van de hond voorkomen, maar nestelen
zich bij voorkeur achter de oren, in de oksels of rond de geslachtsorganen. Teken veroorzaken meestal weinig jeuk en de hond
zal zich niet snel krabben. Hij zal eerder gaan likken of bijten aan een teek die zich in zijn huid heeft vastgezogen.

Het gevaarlijke van teken is dat ze de hond kunnen besmetten met een aantal ernstige ziektes. Overigens dragen niet alle teken
ziektes bij zich, maar het aantal besmette teken is de laatste jaren wel flink toegenomen. Dat teken die besmet zijn met de
Borrelia-bacterie de ziekte van Lyme kunnen overbrengen op zowel mensen als honden is over het algemeen bekend. De laatste jaren zijn er echter teken opgedoken die voorheen slechts in de landen rond de Middellandse Zee voorkwamen. Deze teken
brengen ehrlichiose over, een ernstige ziekte die bloedingen, koorts, gewichtsverlies en apathie met zich meebrengt, en babesiose, een ziekte die koorts, bloedarmoede, donkerbruine urine en nierfalen veroorzaakt en zelfs tot de dood kan leiden.

Veel antivlooienmiddelen, zoals druppels voor in de nek, werken ook tegen teken. De werkzaamheid tegen teken is echter vaak
minder lang dan tegen vlooien. Lees daarom de gebruiksaanwijzing op de verpakking en noteer de datum waarop je de hond
het laatst een antivlooien- en tekenmiddel hebt toegediend. Het best is een middel dat niet alleen teken afschrikt, maar ook
doodt.

Mocht je toch een teek tegenkomen bij je hond, verwijder deze dan voorzichtig met een tekenpincet. Dit moet eigenlijk binnen
24 uur nadat de teek zich heeft vastgebeten, omdat er dan nog geen ziekteverwekkers worden overgebracht. Het moment van
vastbijten is echter vaak moeilijk te bepalen. Pak de teek met het pincet zo dicht mogelijk bij de huid beet en trek hem er met
een draaiende beweging uit, linksom of rechtsom maakt niet uit. Let er goed op of je ook de kop van de teek hebt verwijderd.
Blijft de kop toch vastzitten, dan zal deze uit de huid moeten zweren. Gebruik vooral geen alcohol om de teek te verdoven als hij
nog in de huid zit. De kans bestaat namelijk dat de teek zijn maaginhoud loost in de huid van de hond, waardoor ziektes alsnog
kunnen worden overgebracht. Verwijder de teek nooit met je vingers of nagels. Je kunt jezelf namelijk besmetten met de ziekteverwekkers die afkomstig zijn uit de teek. Ontsmet het pincet na afloop goed met alcohol. Houd goed in de gaten of je hond
niet alsnog ziekteverschijnselen krijgt.

Oren

De oren van de labrador zijn als het ware naar beneden omgevouwen. Dit betekent dat de oren als ze nat worden, nat kunnen
blijven, omdat ze niet goed kunnen drogen aan de binnenkant. Oorsmeer, bacteriën en vuil kunnen zich in het oor ophopen en
infecties veroorzaken. Controleer daarom bij een borstelbeurt ook de oren van je labrador. Als het nodig is om de oren schoon
te maken, gebruik dan een schoon doekje met water of een beetje babyolie.Ga nooit met wattips aan de slag: de kans is groot
dat je daarmee te diep in het oor komt en het vuil juist verder het oor in duwt, waardoor oorontsteking kan ontstaan.

Blog

Recente artikelen